TÜRKAN POLAT

Güzeller güzeli kedimi okşarken, birkaç gün önce kutlanan Hayvanları Koruma Günü geldi aklıma…

Bir an durup düşündüm:

Hayvanlarla insanlar arasındaki fark neydi gerçekten?

Sadece onların dilsiz oluşu mu?

“İnsanı tanı, insanı sev” derler…

Boşuna söylenmiş bir söz değil bu.

Çünkü insan, başkalarını sevdikçe aslında kendi kalbini büyütür, kendi insanlığını geliştirir.

Ama sevgi sadece insana mı ait olmalı?

Bir hayvanı okşamak…

O sessiz dünyasında yalnız olmadığını hissettirmek…

Karşılığında gözlerinin içine yansıyan o saf sevgiyi görmek…

Bundan daha gerçek, daha temiz bir duygu var mı?

Evet, hayat zor.

Geçim derdi, stres, tartışmalar, kırgınlıklar…

Hepimizin yükü ağır.

Ama unutulan bir şey var:

Sevgi varsa çözüm vardır.

Sevginin olmadığı yerde huzur olmaz.

Birlik olmaz.

Sadece gürültü, sadece kırgınlık kalır geriye.

Oysa bu dünya sadece insanlardan ibaret değil…

İnsan, doğa, hayvan, bitki…

Hepsi birlikte bir bütün.

Peki biz bu bütünün neresindeyiz?

Hayvanlar bu dünyanın sessiz sakinleridir.

Konuşamazlar…

Dertlerini anlatamazlar…

Ama hissederler.

Sevgiyi de hissederler…

İlgisizliği de…

Merhameti de…

Zalimliği de…

Bir sokak hayvanının başını okşadığınızda gözlerindeki o güveni hiç fark ettiniz mi?

Ya da bir kap su koyduğunuzda size nasıl baktığını?

İşte o bakış…

Karşılıksız sevginin en saf halidir.

İnsan olmak sadece konuşmak, üretmek, düşünmek değildir.

İnsan olmak; vicdanlı olmaktır.

Güçsüzü koruyabilmektir.

Sesi çıkmayanın sesi olabilmektir.

Çünkü bugün bir hayvana yapılan kötülük, yarın bir insana da yapılır.

Merhamet bölünmez.

Kalbinde sevgi olan bir insan, hiçbir canlıya zarar vermez.

Empati kurar.

Çocuklarımıza bırakacağımız en büyük miras;

mal mülk değil…

Sevgi dolu bir kalp, merhametli bir vicdandır.

Unutmayalım…

Bir canlıya uzattığımız bir kap su, bir kap yemek…

Belki bizim için küçük bir şeydir ama onlar için hayattır.

Bu dünya sadece bize ait değil.

Onlarla birlikte yaşıyoruz.

Ve bu dünyayı güzelleştirecek olan şey;

ne güç…

ne para…

ne de sözlerdir…

Sevgi, saygı ve merhamettir.

Geliniz…

Biraz daha anlayışlı olalım,

biraz daha duyarlı olalım.

Sadece insanı değil,

yaratılan her canı sevelim.

Çünkü gerçek insanlık…

Sadece insanı sevmek değil,

tüm canlılara değer vermektir.