SEVİNÇ ÇELEBİ

Menemen’de hava soğuktu. Yağmur vardı. Ama tribünlerin yüreği sıcaktı.

Deplasman dediğin biraz mesafe, biraz sabır, biraz da inançtır.

O inancı yine en çok hissettiren ise Bursaspor taraftarı oldu.

Maraton tribünü dolduran yeşil beyazlılar, daha maçın ilk dakikasında “Biz buradayız” dedi.

Sahada hızlı başlayan bir Bursaspor vardı.

Golü bulduk. Tam “rahatladık mı?” derken, futbolun gerçeği yüzümüze çarptı.

Rakibin uzun boylu, fizik gücü yüksek forveti savunmayı zorladı ve denge geldi.

Zaten böyle oyuncular defansı hataya zorlar; bir anlık boşluk affetmez.

Ama o an bile tribün susmadı. Yağmur dinmedi belki ama destek de dinmedi.

12. adam yine oyunun içindeydi.

Belki zaman zaman kopuk oynadık, belki mecburi değişikliklerle ritim aradık ama bu kadronun içinde yetenek var. Hem de fazlasıyla.

Karşımızdaki takım da hafife alınacak gibi değildi.

Buna rağmen deplasmanda üç golle kazanmak kolay iş değil.

Bu galibiyet sadece puan tablosuna yazılan bir üç değil; karakter hanesine yazılan bir nottur.

Bu galibiyet; yağmura rağmen tribünü dolduranlara,

Ramazan ayında soğuk havada desteğini esirgemeyenlere ve tribünün sesi olan Selim Kurtulan’a armağan olsun.

Yol kısalıyor.
Rakipler puan kaybedecek mi? Elbet edecek.

Biz mi?
Kazanalım…
Olmadı, en azından kaybetmeyelim.

Bazen şampiyonluk en çok düşmemeyi bilenlerin olur.