SEVİNÇ ÇELEBİ

Bazı maçlar vardır…

Sadece üç puan kazandırmaz.

Size bir şeyleri yeniden hatırlatır.

Bu akşam Kayseri’de oynanan Bursaspor-Kayserispor karşılaşması da benim için biraz böyle bir maçtı.

İlk yarı bitmiş, tabelada 1-0 Kayserispor yazıyor.

Ama Bursaspor ikinci yarıya başka bir inançla çıkıyor.

Önce Iheanacho ile beraberlik geliyor. Ardından Alperen Babacan’ın golü…

Ve o düdük çaldığında tabelada 2-1 Bursaspor yazıyor.

İşte bazen futbol sadece 90 dakika değildir.

Bazen bir takımın karakterini gösterir.

Bursaspor’un Kayseri’de yaptığı geri dönüş bana yıllar önceki o güzel günleri hatırlattı.

Yeşil-beyazlı formanın peşinden kilometrelerce giden, deplasman tribünlerinde sesini kaybeden, takım geriye düştüğünde bile “Daha bitmedi” diyebilen taraftarı…

Çünkü Bursaspor'un tarihinde hep böyle hikâyeler vardır.

Düştüğü yerden kalkmak…

Kaybettiğini sandığı anda yeniden ayağa kalkmak…

Ve en önemlisi, vazgeçmemek.

Elbette daha ligin başındayız. Bir galibiyetle her şey bitmediği gibi, bir mağlubiyetle de hiçbir şey bitmez.

Ama bazı galibiyetler vardır ki, puan cetvelindeki karşılığından daha fazlasını taşır.

Kayseri deplasmanından Bursa’ya üç puanla dönen Bursaspor, taraftarına yalnızca bir galibiyet armağan etmedi.

“Biz buradayız” dedi.

Şimdi önünde uzun bir sezon var.

Daha çok maç, daha çok mücadele, daha çok sevinç ve belki zaman zaman üzüntü…

Ama Bursaspor'un bu sezon en çok ihtiyacı olan şey belli:

İnanç.

Çünkü biz Bursaspor'u yalnızca kazandığı zaman sevmedik.

Biz onu, zor zamanlarında da sevdik.

Belki de bu yüzden…

Bursaspor, biraz da pes etmeyenlerin takımıdır.

Kayseri’de alınan üç puan hepimize hayırlı olsun.

Yol uzun.

Ama bu yolun adı Bursaspor ise…

Son düdüğe kadar umut var...