"Dünyadaki iki veteran basketbolcudan biri olmanın gururu bana yetiyor!"

Milli basketbolcu ve potanın rekortmen annesi Banu Karadağlı geçtiğimiz hafta ekranda konuğumdu.

O her zamanki sıcak ve samimi yanıyla cevapladı soruları ve ortaya bu röportaj çıktı...

Hadi gelin ve asla pes etmeyen bu rol model sporcumuza kulak verelim bizde…

Sevgili Banu. Sen İzmir kadınlarının tüm güzelliğini üstünde toplamış birisin. Baban müzisyen annen sporcu. Nasıl başladı senin hikayen?

Evet babam iyi bir müzisyen ve çok ünlü isimler ile çalışmış biri. Annem ise sporcu. Babam müzik kariyeri yapmamı arzu ediyordu ablam ve annem spor ile uğraşıyordu. Annem de basketbolcudur. Ablam ve ben de küçük yaşta spora başladık. Önce yüzme ardından voleybol derken kendimi basketbolda buldum.

Ablan ile birlikte başlamışsın ama o daha sonra basketbolu bırakmış. Seni bunca çeken ne oldu, anne etkisi mi?

Ablam yıllar sonra ben daha iyi oynadığım için bıraktığını söyledi. O derslerinde çok başarılıydı, ben ise basketbolda. Basketbol tutkuydu benim için ve hocalarım çoğu zaman başarılı bir sporcu olduğum için not verirdi...

Yoksa itiraf etmeliyim ki öyle çok parlak bir öğrencilik hayatım olmadı. Basketbol benim nefes alma sebebimdi. Hâlâ da 53 yaşıma rağmen profesyonel basketbol oynayan dünyadaki iki kadından biriyim.

Herkesin emekli olduğu yaşta hâlâ Avrupa Ligi'nde ve Dünya Kupası'nda oynuyorsun. Bunun sırrı nerede?

Bunun tek bir sırrı var. Çalışmak, çalışmak, çalışmak. Ben hâlâ günde beş altı saat antrenman yapıyorum. Disiplini hiç elden bırakmıyorum. 41 yaşımda yani ikinci baharımda tekrar başladım basketbola.

Herkes en yakınımdan en uzağıma "Kızım ne zorun var/ Bir gün antrenmanda ayağın elinde kalacak! Bu yaşta yapamazsın tekrar liglerde mi mücadele edeceksin” diye sürekli konuştular.

Hepsine kulaklarımı tıkadım ve yoluma devam ettim. Her zaman yolunuzdan çevirmek isteyenler olacaktır. Bu yola kendiniz için çıktıysanız azimle devam edin. Başarı ardından geliyor zaten.

Banu, 30 yaşında onlar da milli takımda oynanan iki çocuk annesisin. Zor olmadı mı. İkiz sahibi olmak zaten zor, bir de basketbolcu bir anne olmak daha da zor?

    Tabiki zordu ama ben basketbolu gerçekten çok seviyorum Nazan. Bir yaşına geldiklerinde ikisini de pusetlerinde uyurlarken antrenmanlara katılırdım. Hiç vazgeçmedim.

Sen ülkemizin adını başarılara taşıyan ve yanında milli maçlarda hep Atatürk'lü Türk bayrağı açan, milli marşımızı tüm dünyaya dinleten bir sporcusun. Neler hissettiriyor sana. Üstelik büyük de bir sorumluluk yüklüyor?

    Evet çok büyük bir sorumluluğu var. Ama şampiyon olduğunuz an, adınız okunduğundaki o duygu öyle eşsiz ki! Tarifi yok… Onu bir daha, bir daha yaşamak için hiç durmadan yorulmadan çalışıyorum.

Şu anda Brezilya milli takımında forma giyiyorum. Artık yalnızca Avrupa ve Dünya Kupası'nda oynuyorum.

Peki Banu Karadağlı yıllar sonra nasıl anılmak ister?

Sporda kadın zor koşullarda oynuyor. Altyapı sorunu var hâlâ ülkemizde. Daha az kazanıyor kadın sporcular, sponsor bulmaları zor oluyor. Tüm bunlara rağmen dünyadaki iki veteran basketbolcudan biri olmanın gururu bana yetiyor.

Çok teşekkürler güzel arkadaşım, yolun hep açık olsun. Başarı yoldaşın.